Lezing Tswi Herschel

18 oktober, 2017

Luuk van Strien uit 6D schreef een verslag over zijn gedachten bij de lezing van Tswi Herschel van vorige week. Een indrukwekkende middag. 

Vrijdag heb ik de kans gehad om een lezing bij te wonen van Tswi Josef Herschel, een man van Joodse afkomst die zijn eerste levensjaren heeft moeten doorbrengen in de donkerste jaren van onze geschiedenis. Hij heeft ons uitvoerig verteld over het aangrijpende verloop van zijn leven, zowel gedurende de oorlog als na de oorlog. Door de wens van zijn ouders om Tswi een lang en gelukkig leven te laten leiden, werden zij onder de omstandigheden van de oorlog gedwongen om hem af te staan. Dit liefdevolle besluit heeft ervoor gezorgd dat hij de gruwelijkheden van de Holocaust heeft kunnen ontvluchten en tot op de dag van vandaag een belangrijke boodschap met ons kan delen. Dit stukje geschiedenis mag zich uiteraard nooit meer herhalen en daar moeten wij voor zorgen.

Na de lezing kregen we de gelegenheid om meneer Herschel nog wat vragen te stellen. Toen ik vroeg naar zijn toekomstvisie, raakten we al snel verzeild in een diepgaande discussie. Deze bleef zó lang doorgaan dat we uiteindelijk maar besloten om op voorstel van meneer Kersten het gesprek in de lerarenkamer verder voort te zetten. Daar hebben we het onder andere gehad over een steeds hoger wordende mate van antisemitisme in de hedendaagse samenleving en over groeiende haat van bepaalde groepen jegens elkaar.

Meneer Herschel sluit zijn verhaal af met een belangrijke en hartverwarmende boodschap over vrijheid, gelijkheid en tolerantie: pas als we elkaar allemaal als gelijk beschouwen en er geen sprake meer is van polarisatie binnen de samenleving, kunnen we gaan streven naar een mooiere wereld. Een Utopia mag dan wel niet realiseerbaar zijn, het nastreven van deze boodschap is naar mijn mening de manier om er het dichtst bij te komen.

Luuk van Strien 6D